Warriors: Legends of Troy [review]

Κατά ένα περίεργο λόγο η σειρά Dynasty Warriors παραμένει ιδιαίτερα δημοφιλής στην χώρα του Ανατέλλοντος Ήλιου, δίνοντας την ευκαιρία στην Koei να αναπτύσσει συνεχώς νέα κεφάλαια και spin-offs. Ο κεντρικός πυρήνας του πρώτου τίτλου εύλογα δίνει την εντύπωση πως έχει μείνει αναλλοίωτος στην πολυετή πορεία του franchise, προσφέροντας ελάχιστες βελτιώσεις και προσθήκες σε κάθε ένα από τα δεκάδες κεφάλαια της σειράς και των παραπλήσιων τίτλων της. Παρά τις μέτριες –κατά κύριο λόγο- βαθμολογίες από τον Τύπο, η ιαπωνική εταιρία δεν έχει λόγο να πτοηθεί, δεδομένου ότι κάθε τίτλος που εκδίδει αποτελεί σχεδόν σίγουρη εμπορική επιτυχία για τη χώρα της. Μάλλον αναλογιζόμενη πως το καταναλωτικό κοινό της Γηραιάς Ηπείρου και της Αμερικής δύσκολα μπορεί να ταυτιστεί με την ταραχώδη περίοδο των τριών βασιλείων ή τις διαστημικές συρράξεις μεταξύ anime ρομπότ, η Koei θέλησε να δώσει “δυτικό ύφος” στο νέο της τίτλο, ώστε να προκαλέσει τα βλέμματα ενός ευρύτερου κοινού.

Η Koei Canada (Fatal Inertia) λοιπόν, επωμίστηκε αυτό το δύσκολο έργο, αποφασίζοντας τελικά να μας μεταφέρει σε μία εξαιρετικά γνώριμη μυθική (ή μήπως όχιq) μάχη της Αρχαίας Ελλάδας. Η επιλογή του δεκαετή Τρωικού Πολέμου δύσκολα θα μπορούσε να μας αφήσει ασυγκίνητους, έχοντας την περιέργεια να δούμε σε τι βαθμό, αυτή τη φορά, παραποιήθηκαν τα αρχαία κείμενα καθώς και τη διαφημισμένη “δυτική αύρα” που θα φέρει ο νέος τίτλος της Koei.

“Οπποίον κ’ είπησθα έπος, τοίον κ’ επακούσαις”

Δύσκολα θα μπορούσαμε να προσεγγίσουμε δίχως καχυποψία τη νέα ψηφιακή εκδοχή του Ομηρικού Έπους, δεδομένου ότι ουκ ολίγες φορές έχουμε δει να διαστρεβλώνονται χαρακτήρες και καταστάσεις στις μεταφορές μύθων και γεγονότων μέσω τηλεοπτικών και κινηματογραφικών παραγωγών αλλά και βιντεοπαιχνιδιών. Ευτυχώς, η Koei Canada μπόρεσε να διατηρήσει σε μεγάλο βαθμό τα τεκταινόμενα της ελληνικής εκστρατείας, σε ένα σενάριο στο οποίο δεν αποφεύγει την εισαγωγή δικών της στοιχείων, που σχετίζονται άμεσα με το τμήμα του gameplay. Ωστόσο, τα στοιχεία αυτά είναι μεμονωμένα, καταφέρνοντας τελικά να προσφέρει μία σχετικά πιστή αν και ιδιαίτερα περιληπτική εκδοχή του Τρωικού Πολέμου.
Εννοείται βέβαια ότι οποιοσδήποτε επιθυμεί να μάθει για την ιστορία και τους χαρακτήρες που περιστρέφονται γύρω από τα μάτια της Ωραίας Ελένης, θα πρέπει να απευθυνθεί σε άλλες πηγές. Το Legends of Troy είναι ένα παιχνίδι, και σε καμία περίπτωση δεν είναι σε θέση να δώσει εκτενείς πληροφορίες, ενώ οι περιληπτικές και σποραδικές αναφορές που γίνονται σε καταστάσεις και πρόσωπα δεν επαρκούν στο ελάχιστο για την πλήρη κατανόησή τους.

Η αφήγηση της δεκαετούς πολιορκίας γίνεται -κατά βάση- μέσω της προβολής όμορφων εικόνων που δείχνουν σαν να προέρχονται από παραστάσεις αρχαιο-ελληνικών αμφορέων, συνοδευόμενες από τη φωνή του αφηγητή. Η αρκετά καλή δουλειά του αφηγητή, ο οποίος προσπαθεί να αποδώσει ονόματα χαρακτήρων και πόλεων με ελληνική προφορά –χαρίζοντας άθελά του κωμικές προσφωνήσεις-, σε συνδυασμό με τις όμορφες αναπαραστάσεις των αμφορέων, αποτελούν το μοναδικό θετικό στοιχείο του σεναρίου και γενικότερα του παιχνιδιού.
Οι υπόλοιπες cut-scenes που βλέπουμε δείχνουν σαν να προέρχονται από προηγούμενη γενιά συστημάτων. Ο σχεδιασμός των CGI βίντεο κυμαίνεται σε επίπεδα που είναι κάτω του μετρίου, προσφέροντας έντονα μηχανικά animations αλλά και lip-synching που δεν καταφέρνει να συμβαδίσει με τις ομιλίες.

Ο ίδιος ο σχεδιασμός των χαρακτήρων στερείται φαντασίας ενώ και οι ηθοποιοί που επιλέχτηκαν για την απόδοση των ομιλιών δε δείχνουν να ταιριάζουν σε πολλά μοντέλα. Εκτός των παραπάνω, η δουλειά των ηθοποιών είναι εξαιρετικά υπερβολική στις περισσότερες περιπτώσεις, κάτι που φαίνεται ως μία απέλπιδα προσπάθεια να προσδώσουν συναίσθημα στις φωνές τους. Ενώ λοιπόν η ιστορία παραμένει στο μεγαλύτερο ποσοστό της αναλλοίωτη, τα CGI δεν καταφέρνουν να εκπληρώσουν σε καμία περίπτωση το δύσκολο έργο της απόδοσης του Τρωικού Πολέμου. [more]